Bakkerij Henrotte

puur bakkersambacht, dat zie én proef je

Bakkerij Henrotte

Stephan Henrotte is de vierde generatie die de gelijknamige bakkerij in Wijlre leidt. Vader Hans geniet inmiddels van zijn pensioen, maar blijft een bakker in hart en nieren. In zijn eigen bakhuis met houtoven bakt hij tegenwoordig samen met twee bevriende dorpsgenoten broden en vlaaien. Allemaal volgens authentiek recept en vooral met passie voor het bakkersambacht.

Bekijk de video van Bakkerij Henrotte

Tot eind negentiende eeuw was de bakker nog geen erkend beroep. De boeren zorgden zelf voor hun brood, meestal in een afzonderlijk bakhuisje dat op het erf was gebouwd. Toen broodbakken eenmaal een vak apart werd, kende de broodbereiding een boeiende evolutie. De oude bakoven maakte plaats voor steeds modernere technieken. Toch smaakt brood uit zo’n ouderwetse houtoven bijzonder, vindt Hans Henrotte. Het honderdjarig bestaan van de bakkerij, in 2010, was dan ook de aanleiding om achter de moderne bakkerij een traditioneel bakhuis te bouwen.

Bouwtechnieken

Voordat de eerste steen werd gelegd, verdiepte Hans zich samen met zijn vrienden Niek Knops en Frans Bemelmans in de mogelijkheden. “We lazen documentatie en we bezochten vergelijkbare ovens in de buurt. Je ziet ze immers steeds vaker herrijzen. Onze oven heeft een eivorm en is binnenin rond. Alle stenen sluiten naadloos aan, waardoor je een goede trek krijgt en je de hitte vasthoudt. Het enige verschil met vroeger is dat wij modernere bouwtechnieken hebben toegepast. Zo is de bodem van beton, vroeger gebruikten ze hout en leem.

Deeg leeft

Onze oven is inmiddels enkele jaren in gebruik. Een keer in de veertien dagen stoken we hem op tot zo’n 260 graden. Net als vroeger gebeurt dat met ‘sjansen’, zelfgebonden takkenbundels, het liefst van wilgenhout, omdat dat lang en recht is. Als die zijn opgebrand, trekken we de asresten eruit, vegen we de oven schoon met een lange bezem en dan wordt die gedweild. Intussen is in de naastgelegen bakkerij het deeg gedraaid. Kneden is zwaar werk. Lang geleden gebeurde dat natuurlijk met de hand, maar wij kunnen gelukkig terugvallen op de middelen van Stephan en zijn team. In het bakhuis maken we het deeg wel met de hand af. We rollen het in de juiste vorm en snijden het in, zodat het in de oven niet barst. Je ziet met eigen ogen wat het deeg doet, het leeft.

Familierecept

Ons assortiment varieert van spelt-, rogge- en notenbrood tot vlaaien en af en toe een pizza. We bakken ook zuurdesembrood, een soort die je alleen in Zuid-Limburg tegenkomt. Iedere bakker heeft daarvoor zijn eigen zuurdeegcultuur en eigen recept. Ik gebruik het familierecept dat ik vroeger van mijn vader heb gekregen. Hij had het hoogstwaarschijnlijk weer van zijn vader. Foto’s aan de muur herinneren aan deze grootvader en de tijd dat hij met de hondenkar brood rondbracht in het dorp.

Authentieke smaak

De broden schuiven we een voor een met een lange plank de oven in, er passen er veertig in. Zo hard als het vuur knetterde tijdens het opstoken, zo stil is het daarna. In alle rust bakken de broden in een uurtje bruin. Voordat daarna de tweede partij erin gaat, stoken we de oven nog eens op. Zo gaan we een dag lang met veel plezier te werk. Het resultaat van deze handenarbeid verkopen we in de winkel, mensen komen er speciaal voor langs. Het smaakt én oogt dan ook authentiek. Broden uit een moderne oven zijn allemaal hetzelfde. Deze verschillen soms van samenhang of kleur. Dat is het bijzondere van houtovenbrood, daarin proef je de ouderwetse ambacht.”

Deel deze pagina met je familie en vrienden

Terug naar de website