Hoogstamfruitbomen

goede oogst dankzij gepassioneerde boomverzorging

Hoogstamfruitbomen

 In het verleden waren de boerderijen in deze regio vrijwel zelfvoorzienend. Ook het fruit kwam uit eigen boomgaard. Het werd gegeten én verwerkt tot stroop, jam of vulling voor vlaaien. Om te profiteren van een goede oogst, was de juiste kennis nodig. En zo is het tegenwoordig nog steeds. Michel Wetzels zorgt met veel passie voor hoogstamfruitbomen. Zowel in eigen tuin, als op percelen van diverse gemeenten, Staatsbosbeheer en Natuurmonumenten.

Bekijk de video van Michel Wetzels

Achter het huis van de familie Wetzels aan de Schweiberg - waar Michel Wetzels als kind al opgroeide - ligt een kleine boomgaard. Een lange ladder en rieten manden helpen bij de pluk van appels, peren, kersen en pruimen. Een intensief, maar dankbaar werk. Als je goed voor de bomen zorgt, krijg je er veel voor terug. Letterlijk, want gezonde bomen leveren honderden kilo’s fruit.

Opleiding bij IKL

De liefde voor fruitbomen kreeg Michel als kind. “Als achtjarige werd ik door mijn moeder de huisweide in gestuurd om peren te plukken. We hadden een boom waar drie soorten aan groeiden. Dat vond ik zó bijzonder! Toch was het aanvankelijk een kantoorbaan waar ik de kost mee verdiende. Tot ik in 1990 een opleiding volgde bij IKL Limburg. Ik leerde hoogstambomen snoeien en ziektes herkennen. Nu ben ik elke dag buiten in de natuur. Ik restaureer boomgaarden, snoei jonge aanplant en ik adviseer instellingen welke soorten je het beste waar aanplant zodat ze zich goed kunnen ontwikkelen. In het dal, waar de kans op bevriezing het grootst is, zijn bijvoorbeeld laatbloeiers geschikt.

Voedingsrijke mest

Bij jonge aanplant kun je de boom in de gewenste vorm snoeien. Maar ook oudere bomen verdienen aandacht en blijven vitaal door snoei. Met een lange ladder klim ik daarvoor de boom in en via de takken kom ik vervolgens nog hoger. Naast snoei is een goede bodem van levensbelang. Die voed ik niet met moderne middelen, maar met vaste rundermest. Koeien die onder bomen schuilen, zorgen vanzelf voor bemesting. Wanneer ergens geen koeien lopen, neem ik mest mee. Ik heb thuis drie Piëmontesers, gespierde runderen die een scala aan voeding binnenkrijgen. Hun strorijke mest verspreid ik rond de stam op de wortels. Lang geleden gebruikten de boeren hiervoor zelfs de inhoud van hun eigen rioolput.

Elk een eigen plek

De levensduur van fruitbomen hangt af van de soort en de plek waar ze staan. Pruimen worden zo’n 30 jaar oud. Je moet de vruchten dan wel allemaal plukken, anders plakken ze aan de takken en dat versnelt het ouderdomsproces. Maar dat geldt ook voor de appel- en perenbomen. Die kunnen makkelijk uitbreken als het fruit niet wordt geplukt. Kersenbomen kunnen wel 40 jaar worden en appel- en perenbomen zelfs 60. De stevigste bomen horen op de westzijde, zodat ze wind kunnen opvangen. Kersenbomen stonden vroeger trouwens dicht bij het woonhuis. Dan kon je in de gaten houden wanneer de kersen rijp waren, voordat de vogels ze te pakken hadden.

Geniet en proef!

Een oude appelboom levert soms wel 800 kilo appels. De helft is geschikt om te eten, om stroop van te maken of sap van te persen. De rest gaat naar de koeien of verwerken we in de appeltaart. Je kunt dus op vele manieren genieten van de oogst. En in het voorjaar zijn de bomen natuurlijk echte kroonjuwelen als ze in volle bloei staan. Gulpen-Wittem heeft tal van mooie boomgaarden en bijzondere plekjes. Je moet ze alleen ontdekken; bij voorkeur te voet. Loop eens een willekeurige holle weg in, je komt beslist iets moois tegen. De natuur heeft de mens altijd zoveel moois en lekkers geboden en zo is het nog steeds. Dus geniet en proef van ons rijke landschap!”

Deel deze pagina met je familie en vrienden

Terug naar de website